امّا كسانى كه به چهره ميمون هستند ، همان سخن چينانند . كسانى كه به چهره خوك هستند ، حرام خواران مى باشند . كسانى كه بر پا آويخته هستند ، ربا خواران اند . كوران ، همان حاكمان بيدادگر هستند . كران و لالان ، كسانى هستند كه به اعمال خود مغرورند . كسانى كه زبان خويش را مى جوند ، علما و قاضيانى هستند كه رفتارشان با گفتارشان ناهمسوست . كسانى كه دست و پاى خود را تكه تكه مى كنند ، همانهايى هستند كه همسايگان خويش را مى آزارند . كسانى كه بر تنوره هايى از آتش به چهار ميخ كشيده شده اند ، اشخاصى هستند كه نزد حاكم ، از مردم بدگويى مى كنند . آنهايى كه از مُردار بدبوترند ، كسانى هستند كه پيوسته از شهوات و لذّات حرام بهره مى برند و حق خدا در اموالشان را نمى پردازند . كسانى كه جامه هايى از قير بر تن دارند ، همان برخود بالندگان و متكبران هستند . تكمله از قرآن و روايات متواتر چنين پيداست كه اعمال به دو مفهوم ديگر نيز تجسم مى يابند : الف ) اعمال برخاسته از اقوال و افعال و بلكه افكار ، به گونه اى هماهنگ با همين اعمال يا افكار تجسم مى يابند . پس اعمال زشت ، به گونه اى زشت تجسم مى يابند و اعمال نيكو ، به گونه اى نيكو ، و آدمى با اعمال خود برانگيخته خواهد شد و اعمال همچنان با انسان خواهد بود . بلكه از اين آيات و روايات چنين پيداست كه همهء نعمتهاى بهشتى چيزى نيست مگر همان اعمال نيكو و نقمتهاى دوزخ ، حتّى آتش نيز عين اعمال ناپسند آدميان است . ب ) اعمال برخاسته از افعال و اقوال ، بلكه افكار و ملكه ها تاثير شگرفى درنيكبختى يا نگونبختى دنيوى دارند . حتّى مى توان گفت كه كاميابى و بدبختى دنيوى نيست مگر همين اعمال خير و شر . از آيات و روايت چنين به دست